Jednokomórkowce ze świata zwierząt

Jednokomórkowce ze świata zwierząt

W biologii pierwotniaki zaliczono do królestwa zwierząt. Pierwotniaki stanowią organizmy eukariotyczne, czyli posiadające jądro komórkowe i chromosomy – nośniki informacji genetycznej. Organizmy wszystkich pierwotniaków zbudowane są tylko i wyłącznie z jednej komórki. Biologia rozróżnia sześć typów pierwotniaków, które różnią się miedzy sobą znacznie pod względem budowy morfologicznej. Praktycznie wszystkie pierwotniaki są organizmami cudzożywnymi, czyli pokarmem ich są związki chemiczne już wytworzone przez inne organizmy. W biologii takie organizmy określane są również hatarotroficznymi. Wyjątkiem jest tutaj część pierwotniaków z typu wiciowców, które potrafią być samożywne, czyli autotroficzne, wykorzystując energię słoneczną lub energią, której źródłem są inne związki chemiczne bądź pierwiastki. Występuje u nich często zjawisko tak zwanego miksotrofizmu, czyli zdolności organizmu do zdobywania substancji pokarmowych w różny sposób. Czynnikiem decydującym o sposobie odżywiania są tutaj warunki panujące w środowisku, w którym żyją. Takim pierwotniakiem z grupy wiciowców jest euglena zielona, która potrafi zdobywać pożywienie w drodze fotosyntezy czy też chemosyntezy. Największe pierwotniaki mają kilka milimetrów wielkości, ich organizmy posiadają też pewne charakterystyczne dla swojego królestwa cechy morfologiczne. Taką cechą charakterystyczną dla jednokomórkowców jest wytworzenie specjalnej błony komórkowej nazwanej w biologii pellikulą. Pellikula wzmacnia konstrukcję całej komórki poprzez podściółkę z utworów błoniastych. Pollikula u różnych pierwotniaków wygląda inaczej. Raz jest cienka i elastyczna, raz gruba, kiedy indziej pofałdowana lub otoczona skorupką czy też pancerzykiem. Błona komórkowa pełni jeszcze jedną funkcję u pierwotniaków, mianowicie odpowiada za reakcje na bodźce zewnętrzne. Jest możliwe dzięki polaryzacji błony. Charakterystycznymi dla pierwotniaków organellami są też narządy ruchowe. Zaliczamy do nich wici, rzęski, nibynóżki. Organizmy nieposiadające wyraźnych narządów służących do przemieszczania poruszają się przy pomocy ruchu pełzającego wykonywanego przez całe ich ciało. Pierwotniaki są organizmami bardzo stałymi genetycznie, rozmnażają się w sposób tylko bezpłciowy, czyli przez podział swojej komórki w procesie mitozy. W jej wyniku powstają dwa identyczne genetycznie organizmy potomne. Środowiska bytowe pierwotniaków są bardzo różne jednak musi posiadać cechy środowiska wodnego. Potrzebują one bardzo dużo wody. Dla bardzo dużej grupy tych organizmów naturalnym środowiskiem są właśnie ekosystemy wodne, czyli jeziora, rzeki, morza, oceany. Inna bardzo duża grupa pierwotniaków egzystująca w organizmach zwierzęcych czy też ludzkich wykorzystując wszystkie ich płyny ustrojowe. Pierwotniaki żyjące wewnątrz innych organizmów są przeważnie drobnoustrojami chorobotwórczymi czy też pasożytniczymi. Biologia opisuje szereg pierwotniaków odpowiedzialnych za konkretne jednostki chorobowe. Dziś wiemy, że za śpiączkę afrykańską odpowiada świdrowiec gambijski zaś za czerwonkę odpowiedzialna jest ameba. Jednak pierwotniaki to nie tylko sprawcy chorób, ale również strażnicy równowagi w ekosystemach.

Jak szybko starzeje się podręcznik do biologii?

Jak szybko starzeje się podręcznik do biologii?

Biologia ogólnie mówiąc, jako nauka zajmuje się życiem, jakie występuje na Ziemi. Badanie organizmów żywych dotyczy wszystkich ich aspektów, czyli jest to nie tylko badanie budowy czy fizjologii, ale również zależności w przyrodzie, spraw dziedziczenie czy ewolucji, czyli rozwoju życia na naszej planecie. Biologia, jako nauka poszukuje również odpowiedzi na pytanie skąd się wzięło na Ziemi życie i jak powstał pierwszy żywy organizm. Jako nauka jest ogromną obszarowo dziedziną wiedzy, która w miarę jej rozwoju została podzielona na dyscypliny naukowe zawarte w ramach biologii a te z kolei zostały podzielone na następne poddyscypliny. Taki podział świadczy o wielkim obszarze badawczym biologii, który w dalszym stawia liczne wyzwania naukowcom. Biologia zajmuje się zresztą różnymi poziomami życia i dlatego jest tak rozległą dyscypliną wiedzy. Wiedza z obszaru czy też raczej z poziomu najmniejszej jednostki organicznej, czyli komórki, wiedza taksonomiczna o gatunkach organizmów żywych zamieszkujących Ziemię, obszar przekazywania cech dziedzicznych i powstawania potomstwa czy droga ewolucji wszystkich organizmów ziemskich stanowią olbrzymie pola badawcze, z których powstały całe tomy spisanej wiedzy zdobytej przez stulecia prowadzonych przez uczonych badań. Wiedza ta także cały czas ewaluuje, czyli nieustannie jest uzupełniana o coraz to nowe odkrycia a czasami nawet część wiedzy wcześniejszej ulega wyparciu i zmianie przez nowe rewolucyjne odkrycia. Mówiąc zresztą o terminie biologia nie należy zapominać, że jest on stosunkowo młody gdyż powstał dopiero w dziewiętnastym wieku. Wtedy to została wyodrębniona osobna dziedzina nauki określona tym mianem oraz określono pierwsze ramy tej dyscypliny. Wcześniej mówiło się naukach przyrodniczych, wśród których królowały takie dyscypliny jak zoologia czy botanika. Fakt ten nie dziwi, gdyż najłatwiej było zająć się materią ożywioną widoczną gołym okiem, która otaczała człowieka a często też stanowiła dla niego niezbędny do życia element. Rośliny i zwierzęta, jako pierwsze stały się obiektami badawczymi w historii biologii w sposób naturalny. Dalszy rozwój biologii warunkował też postęp techniczny, już pierwszy mikroskop wprowadził zasadnicze zmiany do jej teorii, gdyż to, co przy jego pomocy zobaczyli biolodzy znacznie odbiegało w wielu aspektach od tego, co przedtem twierdzili w wyniku badań empirycznych. Ten rozwój szczególnie w dziedzinach takich jak cytologia, histologia, anatomia i fizjologia spowodował powstanie dyscypliny nauki znanej dziś, jako medycyna i pokrewna jej weterynaria. Kolejny wielki, wręcz rewolucyjny „przewrót” w biologii dokonał się wraz z rozwojem genetyki i poznaniem przez ludzi budowy ludzkiego DNA. To odkrycie zmieniło teorię ewolucji wielu gatunków ziemskich organizmów żywych i doprowadziło do zmiany taksonomii wszystkich organizmów w ramach systematyki obowiązującej powszechnie w dziedzinie biologii. Kolejny krok milowy w tej dyscyplinie naukowej przyniosło następne dokonanie na polu genetyki a mianowicie opisanie genomu człowieka. Zdaniem naukowców opis genomów innych gatunków może przynieść kolejne rewolucyjne zmiany.

Jak będzie wyglądał człowiek za tysiąc lat?

Jak będzie wyglądał człowiek za tysiąc lat?

Przyszłość ludzkości to temat, na którym zastanawia się szereg różnych ludzi. Socjologowie, psychologowie, behawioryści a także współcześni filozofowie poszukują wskazówek, w jakim kierunku podąży ludzkość. Jakie relacje będą rządzić społeczeństwami przyszłości? Czy ludzkość odejdzie od systemu narodowościowego i stworzy jedno wielkie społeczeństwo zarządzane przez globalnie wybieraną radę? W wizjach przyszłości prześcigają się również artyści. Pisarze, scenarzyści i reżyserowie tworzą liczne dzieła literackie i filmowe opisujące przyszłość rasy ludzkiej i ekosystemów ziemskich. Wizje te w większości są bardzo ponure i w czarnych barwach przedstawiają przyszłość. Ludzkość w nich jest zdegenerowana, zdziesiątkowana przez zagładę sprowadzoną na siebie przez nich samych, często obarczona licznymi wadami i mutacjami oraz bardzo silnie uzależniona od wirtualnego świata cybernetycznego, który zdeterminował ich codzienne życie. Ludzkość w tych wizjach literackich żyje w skrajnych warunkach, często zepchnięta do podziemia, ukrywając się przed licznymi zagrożeniami czającymi się na powierzchni planety. Nie tylko artyści czy też filozofowie mają wizje kierunków, w których podążają ludzie. Tym tematem zajęli się również naukowcy różnych dziedzin biologii. Ewolucjoniści, genetycy, bioinżynierowie, fizjologowie i medycy różnych dyscyplin także określają kierunki ścieżek, którymi podąży człowiek w stronę nowego trzeciego tysiąclecia. Ich wizję są bardzo zaskakujące. W większości widzą oni tą przyszłość bardzo korzystnie dla człowieka wskazując, że kierunki kulturowe dotyczące na przykład hołdu pięknego ciała, zatrzymania młodego wyglądu, usuwanie zbędnego owłosienia może stać się wyznacznikami ewolucji ludzkiego gatunku. Obecny homo sapiens sapiens, czyli człowiek współczesny za tysiąc lat pod względem budowy morfologicznej i anatomicznej zarówno osobników płci męskiej jak i żeńskiej będzie człowiekiem pięknym. Ich sylwetki będą miały harmonijna budowę. Biologia komórki, genetyka oraz bionika pozwolą w przyszłości na rozród w wyniku, którego organizmy potomne będą z góry zaprogramowane na posiadanie samych korzystnych cech, wszelkie anomalie będą likwidowane na samym początku poczęcia poprzez ingerencje genetyków w posiadany przez płód materiał genetyczny. Ludzkość przyszłości będzie pozbawiona wad genetycznych, które zostaną wyeliminowane poprzez pełen monitoring życia płodowego. Człowiek następnego wieku będzie żył w stosunku do człowieka współczesnego dwa razy dłużej, stanie się to za sprawą wysoko rozwiniętej techniki w medycynie, najgorsze choroby zostaną zlikwidowane w zarodku. Wielkie odkrycie biologii XX wieku komórki macierzyste staną się dla człowieka roku trzytysięcznego rozwiązaniem wszystkich problemów. Transplantacje niefunkcjonujących narządów czy też zniszczonych przez urazy mechaniczne odbywać się będą tylko z wyhodowanych z komórek macierzystych organów. Nawet problem uzębienia zostanie w ten sposób rozwiązany, trzeci garnitur zębów też będzie pochodzić z hodowli macierzystej. Zdobycze biologii zwłaszcza te z ostatnich lat już pozwalają określić jak będzie wyglądać życie człowieka następnego tysiąclecia.

Inność Australii

Inność Australii

Kontynent australijski odbiega od innych kontynentów naszej planety pod względem pokrywającej go przyrody. Roślinność tego kontynentu to wielka liczba unikalnych gatunków charakterystycznych tylko dla tego kontynentu. W Australii rośnie ponad siedemset pięćdziesiąt gatunków eukaliptusa, których nie spotkamy na żadnym innym kontynencie. Innym przykładem roślinności charakterystycznej jest tylko dla Australii jest odmiana buszu tworząca twardolistne zarośla nazywana skrubem. Australia dla biologii jest skarbnicą gatunków tak zwanych endemitycznych, czyli takich, które są przypisane tylko do konkretnego rejonu geograficznego i nie spotkamy ich w innych częściach geograficznych Ziemi. Te „zabytki” biologii dotyczą w Australii nie tylko roślin, wiele organizmów zwierzęcych żyjących na tym kontynę cie to także endemity. Szacuje się, że tylko niewielki procent gatunków zwierzęcych to gatunki kosmopolityczne, czyli takie, jakie spotkamy w różnych częściach geograficznych naszej planety. Fauna Australii została przez biologów zbadana i skatalogowana. Wyniki tych prac badawczych pokazały odmienność faunistyczną tego kontynentu. Szacunkowo mówi się, że ponad osiemdziesiąt procent gatunków ssaków i ponad dziewięćdziesiąt procent gatunków gadów, płazów i ryb to wszystko organizmy endemityczne. Australia dla biologii jest, więc ciekawym obszarem badawczym. Rozwój tak odmienny tego kontynentu spowodował, że pod kilkoma wyjątkami stał się on bardzo ciekawym przypadkiem w biologii. Jest to na przykład jedyne miejsce na Ziemi, gdzie nie występują w ogóle ssaki łożyskowe. Z kolei jest to także jedyne miejsce na naszej planecie, na której żyją torbacze, nazywane także przez biologów workowcami. Jest to spora, bo licząca około trzysta pięćdziesiąt gatunków grupa ssaków. W biologii ewolucji jest to równoległa grupa ssaków do ssaków łożyskowych, jaka rozwinęła się w eocenie. Torbacze same w sobie są ciekawostką biologiczną gdyż nie są to jednolite pod wieloma względami gatunki. Innym przykładem odmienności fauny tego kontynentu jest obecność najprymitywniejszych ssaków, które są jajorodne. Zwierzęta te nazywane są stekowcami. Wielu naukowców zajmujących się badaniem tych zwierząt uważa, że są one ogniwem przejściowym między ssakami a gadami. Na kontynencie australijskim pozostały tylko dwa gatunki, z czterech poznanych przez biologów, przy życiu. Dwie rodziny poznane i opisane niestety już wymarły. Wymarłe stekowce należały do rodzin Kollikodontidae i Steropodontidae. Przy życiu w Australii pozostały z tej rodziny tylko dziobakowate i kolczakowate. Tak naprawdę to z dziobkowatych przy życiu pozostał tylko jeden gatunek dziobak lepiej jest w przypadku kolczatek, których przy życiu pozostały cztery gatunki. W tym prakolczatka i kolczatka australijska. Nic, więc dziwnego, że dziobak i kolczatka są sztandarowymi zwierzętami Australii oczywiście obok popularnych torbaczy takich jak kangur i miś koala. Torbacze są znakiem rozpoznawczym tego kontynentu nie tylko ze względu wyjątkowości występowania na tym obszarze, ale również ze względu na ilość gatunków ora wielkość populacji torbaczy zamieszkujących Australię.

Informacja dla biologii

Informacja dla biologii

Rozpatrując wszystkie aspekty biologii jako dziedziny nauki należy zawsze patrzeć na to zagadnienie od strony informacji dotyczących danej gałęzi wiedzy. Biologia jest niezwykle obszerną dziedziną. Wachlarz zagadnień, którymi się zajmuje jest niezwykle szeroki. Można śmiało stwierdzić, iż istnieje niewiele dziedzin nauki , które dorównują biologii obszernością wiedzy. Zajmujący się tą dyscyplina nauki mają szerokie spektrum możliwości specjalizacji. Trzeba przyznać, że rozmiar tematów w tej dziedzinie jest imponujący. Botanika czyli świat roślin, zoologia czyli królestwo zwierząt. Kolejna gałąź to fizjologia czyli nauka o procesach życiowych w jednym i drugim świecie. Kolejna ogromna dziedzina to ekologia zajmująca się ekostanem otoczenia człowieka i relacjami jakie zachodzą pomiędzy poszczególnymi organizmami a ich otoczeniem, dalej historia ewolucji czyli nauka o początku życia na ziemi i ewaluacji zamieszkujących ją organizmów na człowieku kończąc. Podstawa życia to komórka dlatego też stanowi ona odrębną gałąź biologii. Zajmuje się ona budową komórki i procesami biochemicznymi, fizjologicznymi zachodzącymi na jej poziomie. Wszystko to zaś mogło zostać spisane i w sklasyfikowane oraz przypisane do poszczególnych gałęzi biologii dzięki informacją jakie zdobywają naukowcy z tej dziedziny. Droga wypełniania biologii teorią jest bardzo mozolna i wymaga rzetelności, dokładności oraz ogromnej wytrwałości. Odbywa się to na drodze obserwacji zjawisk przyrodniczych, procesów zachodzących w ekosystemach, obserwacji roślin i zwierząt. Obserwacje dokonywane przez biologów muszą być dokładnie sprawdzone a dla potwierdzenia swoich zaobserwowanych teorii muszą oni udowodnić powtarzalność zaobserwowanych przez nich zjawisk. Właśnie powtarzalność stanowi podstawowe kryterium pozwalające na stwierdzenie, że przedstawiony fakt naprawdę istnieje. To co nie może być powtórzone przez innych badaczy biologii nie jest w ogóle brane w nauce pod uwagę. Przez wieki biolodzy obserwując swoje otoczenie, a w czasach współczesnych przeprowadzając szereg obserwacji i eksperymentów na poziomie laboratorium stworzyło szereg biologicznych teorii. Pozwoliło to lepiej zrozumieć świat roślin i zwierząt. Człowiek z roku na rok coraz szerzej poznawał potrzeby, wymagania oraz możliwości fauny i flory. Przez te wszystkie stulecia biolodzy zaobserwowali szereg ewaluacji gatunków zarówno ze świata zwierząt jak i roślin. Wymuszone zostały one zmianą klimatu a przede wszystkim ekspansją człowieka na Ziemi oraz skażeniem przez niego środowiska. Trzeba też przyznać, że sprzymierzeńcem biologii w badaniach i obserwacjach jest szybko rozwijająca się technika. Biolog XXI wieku pod mikroskopem ogląda takie cuda o których dwa wieki wcześniej naukowcy nie mieli pojęcia, choć trzeba przyznać wiele rzeczy przeczuwali intuicyjnie. W dzisiejszych czasach biologia korzystając z najnowszych zdobyczy techniki jest w stanie pokazać szczegóły organizmów na poziomie molekularnym. Jak by to było mało to jeszcze dokonuje na tym poziomie szereg eksperymentów a nawet zabiegów.